Heel veel belangstelling bij de avondwake en een meer dan volle zaal bij het afscheid van Piet in Schagen. Een emotioneel afscheid met prachtige speeches van mensen, die hem hadden gekend als buurman, sportmaatje, fantastische vader, zeiler, man met 2 rechterhanden, maar vooral: bescheiden.

Onze tennisvereniging was er met acht personen en natuurlijk een mooi bloemstuk. Ella, die altijd heel veel steun aan Piet heeft gehad, was vanzelfsprekend ook aanwezig en deed zelfs namens onze tennisclub een mooi woordje:

“Ik sta hier namens het bestuur van de Tennisvereniging maar vooral namens Jacques en mezelf, omdat Piet een speciale plek in ons hart heeft gekregen.

Toen ik jaren geleden voorzitter van de KC werd kwam er veel op mij af. Onder andere de mankementen die zich ook openbaarden. Iemand riep ”bel de onderhoudscommissie" voor hulp en dit deed ik. Het tel.nr. was dat van Piet Klaver die ik toen niet kende. Dit veranderde snel en voor mij werd Piet “de Onderhoudscommissie”.

Wat heeft deze man veel voor mij gedaan en de vereniging uit benarde situaties geholpen.

Vaak kreeg ik Jannie aan de telefoon en zij wist dan al dat de gereedschapskist uit de schuur gehaald moest worden.

Douches die bleven lopen, kachels die het niet deden, verstopping, kortsluiting, overal wist hij een oplossing voor. Lukte het niet, dan kwam hij de volgende dag gewoon weer terug.

Hij werd mijn steun en toeverlaat. Jacques mocht graag met hem klussen en als zij bezig waren probeerde ik erbij te zijn omdat het altijd zo gezellig was.

Ineens werd Piet erg ziek en deed het rustiger aan. Jannie hield ons per mail op de hoogte van de situatie. En we hoorden dat het langzaam weer iets beter ging. Ik miste Piet met zijn goede raad en toen ik Jannie en Piet ineens tegenkwam was ik blij hem te zien. Hij zei: “Over 2 weken kan ik weer klussen”  en dit deed hij ook.

Op een middag heeft hij samen met Jacques de lamp boven de kassa opgehangen. “ Het is hier te donker” zei hij, dus die lamp moet altijd branden. Het was een hele leuke middag en verdrietig genoeg ook de laatste middag en zijn laatste klus.

Maandagavond liep ik in de kantine en zag de lamp boven de kassa branden. Ik dacht aan Piet en hoe bijzonder hij was. Deze lamp staat voor mij symbool voor Piet. Wij zullen hem vreselijk missen.

Namens de vereniging, Jacques en Ella wensen we de familie veel sterkte”.

Ella, namens het bestuur dank ik jou heel hartelijk voor deze woorden en wij sluiten ons hierbij graag aan.

Willeke van Etten (secretaris)