Voor veel leden van het Vennewater was Pieter geen onbekende. Hij was een zeer actief sporter die behalve aan tennis, ook aan waterpolo deed, graag trimde en veel fietste. Maar vaak was hij op de tennisbaan te vinden en, zeer karakteristiek, of het nu zomer of winter was, altijd in korte broek. Hij sportte niet alleen veel, maar was ook zeer sportief. Over ballen in of uit kon je met hem geen ruzie krijgen. Daar maakte hij zich totaal niet druk over. Pieter was de vriendelijkheid en bescheidenheid zelf. Jarenlang tennisten wij op maandag en met heel veel plezier. Totdat het niet meer ging.

Zo'n twee jaar geleden heeft Pieter zijn lidmaatschap opgezegd. Hij wist dat hij niet meer beter kon worden en heeft dat aanvaard. En van de tijd die hij nog had, heeft hij er op bewonderenswaardige wijze het beste van proberen te maken. Hij bleef belangstellend voor anderen, was blijmoedig en klaagde nooit ondanks de problemen en ongemakken die de ziekte veroorzaakte. Als hij zich wat beter voelde, verdiepte hij zich in een van zijn vele interessen: lezen, schaken, puzzelen , om er enkele te noemen, hij verveelde zich nooit. Pieter is 66 jaar geworden.

Voor Corine, de vrouw van Pieter, en hun kinderen Menno en Nienke en schoonzoon Jeroen is het overlijden van Pieter een heel zwaar verlies. We wensen hun heel veel sterkte toe bij dit grote verdriet.

Veel clubleden die hem kenden, hebben goede herinneringen aan Pieter en zullen hem missen. Ikzelf verlies in hem een goede vriend die ik erg zal missen.

Bert Verbeem